Naplánuj sobie wakacje z naszym praktycznym przewodnikiem.
Zamek znajduje się na małej wyspie Sant’Andrea i służy jako brama do portu w Brindisi. Historia zamku jest związana z obroną portu. Zamek ma wiele nazw, jest często nazywany zamkiem Aragońskim lub czerwonym (Castello Rosso) ze względu na charakterystyczny kolor, który przybiera o zachodzie słońca. Budowę zamku datuje się na rok 1445, gdy Ferdynand I Aragoński zlecił jego wybudowanie swojemu synowi Alfonsowi. Wstęp kosztuje 5 euro od osoby.
Ta rzymska kolumna z marmuru została wzniesiona w II wieku p.n.e. i ma 18,74 metra wysokości. Kolumna jest zwieńczona korynckim kapitelem ozdobionym liśćmi akantu i dwunastoma postaciami mitologicznymi (Jowisz, Neptun, Minerwa, Mars i osiem trytonów). Pomnik stoi na monumentalnych schodach Scalinata Vergiliana. Początkowo były tu dwie takie kolumny, ale druga zawaliła się podczas trzęsienia ziemi w 1528 roku i później została przetransportowana do Lecce. Kolumny te oznaczały koniec słynnej drogi Via Appia, którą podążały rzymskie legiony na wyprawy na Bliski Wschód.
Zamek został zbudowany w 1227 roku w centrum Brindisi. Podczas II wojny światowej, między wrześniem 1943 a lutym 1944, był rezydencją króla Wiktora Emanuela III, królowej Eleny i marszałka Badoglia. Po ucieczce z Rzymu założyli tu swoją bazę, czyniąc z Brindisi tymczasową stolicę Włoch. Obecnie zamek pełni funkcję siedziby marynarki wojennej.
Narodowy Pomnik Włoskiego Żeglarza został zbudowany w latach 1932-1933 ku pamięci marynarzy, którzy zginęli podczas I wojny światowej. Pomnik ma kształt olbrzymiego steru statku i ma 54 metry wysokości. W 1955 roku w niszy na szczycie pomnika umieszczono figurę Matki Boskiej.
W czasach rzymskich Brindisi rozwinęło się w ważny port. Okręty wyruszały stąd na podboje na Bliski Wschód, a tysiąc lat później krzyżowcy w drodze do Ziemi Świętej. Obecnie statki odpływają stąd do Grecji i całego Morza Śródziemnego.
Katedra w Brindisi znajduje się na Piazza Duomo. Została poświęcona przez papieża Urbana II w 1089 roku i ukończona w 1143 roku. Została poważnie uszkodzona podczas trzęsienia ziemi w 1743 roku, a następnie przebudowana do obecnej postaci. Dlatego łączy style barokowy i neoklasyczny.