Naplánuj sobie wakacje z naszym praktycznym przewodnikiem.
Wielki Meczet w Diyarbakır, znany także jako Ulu Camii, został zbudowany w 1091 roku przez sułtana Seldżuków. Ten okazały kompleks może pomieścić do 5000 wiernych i gości cztery różne tradycje islamskie. Portal wejściowy jest ozdobiony dwoma medalionami z lwem i bykiem, prowadzącymi do ogromnego dziedzińca z arkadami, dwoma stożkowymi fontannami do rytualnego oczyszczenia oraz bogato zdobionymi kolumnami i fryzami z motywami owoców i warzyw.
Sülüklü Han w Diyarbakirze to starożytna studnia, gdzie kiedyś wierzono, że pijawki mogą leczyć choroby. Dziś znajduje się tu kawiarnia i taras, gdzie można wypić napój i poczuć atmosferę tego historycznego miejsca. Sülüklü Han to świetne miejsce na relaks i spotkanie z przyjaciółmi po zwiedzaniu pobliskich atrakcji.
Muzeum Cahita Sıtkı Tarancı w Diyarbakır to rozległy dom, w którym prezentowane są osobiste przedmioty i eksponaty renomowanego tureckiego poety Cahita Sıtkı Tarancı. Dwupiętrowy dom z czarnego bazaltu, zbudowany w 1820 roku, położony zaledwie 50 metrów na północ od Wielkiego Meczetu (Ulu Cami), oferuje wgląd w życie i twórczość poety.
Zajazd Hasan Pasha w Diyarbakir to popularne miejsce na śniadanie. Ten historyczny kompleks z XVI wieku kiedyś służył jako noclegownia dla podróżników, a teraz oferuje restauracje i sklepy z pamiątkami. Ciesz się autentyczną atmosferą i skosztuj lokalnych specjałów w tym historycznym budynku. Zajazd Hasan Pasha to doskonałe miejsce na przystanek podczas zwiedzania Diyarbakir.
Most Malabadi (Malabadi Köprüsü) to kamienny most łukowy, który przekracza rzekę Batman w pobliżu miasta Silvan w południowo-wschodniej Turcji. Budowa mostu rozpoczęła się w latach 1146/47 w okresie Artukidów i wydaje się, że została ukończona około 1154 roku. Most został zamówiony przez Husama al-Din Timurtasha z Mardinu, syna Ilghaziego i wnuka Artuk Beya. Uważa się, że ten most jest zamiennikiem starszego mostu zbudowanego w latach 668/69, który zawalił się w 1144 roku.
Çayönü Tepesi, położone w południowo-wschodniej Turcji, to osada neolityczna, która kwitła od około 8630 do 6800 roku p.n.e. Jest to wczesny przykład rolnictwa i znajduje się w pobliżu rzek Boğazçay i Bestakot. Wykopaliska prowadzono przez 16 sezonów między 1964 a 1991 rokiem, a stanowisko obejmuje okresy neolitu przedceramicznego A, neolitu przedceramicznego B oraz neolitu ceramicznego. Jest to fascynujące miejsce historyczne, które daje wgląd w wczesne praktyki rolnicze w regionie.